WYRÓŻNIENIA DLA spektakli, koncertów
Rok 2024, choć pełen różnorodnych wydarzeń, z pewnością pozostanie w mojej pamięci jako czas niezwykłych spotkań i doświadczeń teatralnych. Z każdą premierą, każdą rozmową, każdym nowym projektem odkrywałam kolejne warstwy tej sztuki, która nie przestaje mnie fascynować. Z wdzięcznością patrzę na wszystkich, których miałam okazję poznać na swojej drodze – aktorów, aktorki, realizatorów i realizatorki. Ich talent, zaangażowanie i pasja do teatru były i są dla mnie nieocenioną inspiracją. Z każdej z tych osób czerpałam coś unikalnego, co wzbogaciło moją perspektywę i pozwoliło spojrzeć na teatr z jeszcze większym podziwem. To dzięki nim ten rok był tak wyjątkowy. Patrząc teraz wstecz, mogę powiedzieć, że był to czas pełen artystycznych odkryć, które na długo pozostaną ze mną.
„Tides & Times”
Koncert zabrał widzów w podróż przez mniej znane zakątki amerykańskiego teatru muzycznego, pozostawiając niezatarte wrażenie. Maciej Pawlak i Karina Komendera z niezwykłą precyzją wykonali utwory takich kompozytorów, jak Adam Guettel i Jason Robert Brown, ukazując ich bogactwo oraz muzyczną złożoność. Repertuar, choć mało znany polskiemu odbiorcy, zaskakiwał uniwersalnością i emocjonalną głębią. Artyści zachwycili nie tylko techniczną perfekcją, lecz również emocjonalną autentycznością, szczególnie widoczną w ich oryginalnych interpretacjach. Każdy dźwięk i każda fraza były nośnikiem historii, co nadawało koncertowi wyjątkowego charakteru. Dobór repertuaru, choć ambitny, w pełni sprostał oczekiwaniom nawet najbardziej wymagających melomanów. Wykonanie utworów w oryginalnym języku podkreśliło ich autentyczność i wzbogaciło przekaz o dodatkowy ładunek emocji. Całość koncertu była przepełniona szczerą pasją, która z łatwością udzieliła się publiczności. „Tides & Times” to wydarzenie, które udowadnia, jak ogromną siłę ma muzyka w mistrzowskim wykonaniu. Koncert zasłużył na wyróżnienie za doskonałe połączenie kunsztu technicznego z głębokim zrozumieniem emocjonalnym prezentowanych utworów.
„Kalyani” – Broadway Musical School
„Kalyani” to musical, który zabiera widzów w magiczny świat starożytnego plemienia Tanaho. Fabuła spektaklu, pełna napięcia i tajemniczych przepowiedni, w zręczny sposób łączy uniwersalne tematy miłości, lojalności i przyjaźni – wartości, które dziś często schodzą na dalszy plan. Choć akcja rozgrywa się w baśniowej scenerii, scenariusz zaskakuje emocjonalną głębią, ukazując, jak trudne decyzje mogą odmienić ludzkie życie. Muzyka etniczna harmonijnie współgra z bogatą scenografią, tworząc atmosferę przesyconą magią i tajemniczością. Dbałość o detale, w połączeniu z pełnym zaangażowaniem aktorów, przykuwa uwagę widza od pierwszych minut. Produkcja zachwyca również stroną wizualną, oferując niezapomniane doznania estetyczne. „Kalyani” to musical, który porusza serce i wyobraźnię, jednocześnie dostarczając wyjątkowych przeżyć artystycznych. To widowisko przenosi widza do świata pełnego magii i tajemnicy. Niezależnie od wieku każdy znajdzie w nim coś dla siebie, co czyni tę produkcję dziełem wartym zobaczenia.
„Jednego serca – piosenki z repertuaru Niemena” – Teatr Muzyczny ROMA
Spektakl łączący teatr, muzykę i wizualną oprawę w harmonijną całość. Zespół aktorski, pod wodzą reżyserki Anny Sroki-Hryń i choreografki Barbary Olech, oddał ducha utworów Niemena, budując dynamiczną opowieść pełną pasji. Aranżacje muzyczne Mateusza Dębskiego nadały piosenkom nowe życie, wzbogacając je o świeżość i głębię. Scenografia Grzegorza Policińskiego oraz kostiumy Sabiny Czupryńskiej dopełniały całości, tworząc niezapomnianą atmosferę. Spektakl wyróżniał się także mistrzowskim operowaniem światłem, które, dzięki pracy Piotra Hrynia i Marcina Białorudzkiego, budowało sugestywną, niezwykłą przestrzeń. „Jednego serca” to przedstawienie, które nie tylko bawi, ale także porusza głębokie emocje, skłaniając widza do refleksji nad życiem, miłością i tęsknotą. Dzięki połączeniu doskonałej reżyserii, muzyki i oprawy wizualnej, spektakl staje się niezapomnianą emocjonalną podróżą. To artystyczne przeżycie, które na długo pozostaje w sercu i umyśle widza.
„Nerwy” – Teatr Klasyki Polskiej
Wyjątkowa produkcja, która mistrzowsko łączy poezję z muzyką na żywo, przywołując twórczość Cypriana Kamila Norwida. Dariusz Kowalski, we współpracy z Joachimem Menclem, stworzył na scenie prawdziwą ucztę dla zmysłów, w której poezja nabiera głębszych wymiarów. Dzięki wirtuozerskiej grze aktorskiej Kowalskiego i muzyce na żywo spektakl zanurza widza w emocjach, które poruszają i skłaniają do refleksji. Norwid ukazany przez Kowalskiego staje się postacią żywą i bliską współczesnemu odbiorcy. Przeżywamy w spektaklu zawiłości ludzkiej duszy, której emocje zostały ukazane w sposób niezwykle intymny i porywający. Przemyślana praca scenograficzna, w połączeniu z grą aktorską i muzyką, sprawia, że atmosfera staje się hipnotyzująca. Spektakl to podróż, która wykracza poza granice sztuki teatralnej, oferując widzowi prawdziwe katharsis. Udział w tej produkcji to przeżycie, które długo zapada w pamięć. „Nerwy” to sztuka, która zmusza do przemyśleń i stawia pytania o sens życia, sztuki i samotności.
„Kuguar” – Kujawsko-Pomorski Teatr Muzyczny w Toruniu
Lekka i pełna humoru produkcja, która porusza tematykę relacji międzyludzkich osób w dojrzałym wieku. Historia trzech kobiet, które nawiązują związki z młodszymi mężczyznami, jest pełna ciepła i ironii, a jednocześnie skłania do refleksji nad wiekiem, stereotypami i osobistymi lękami. Przedstawienie zachwyca swoją energią i świeżością, a także znakomitymi występami aktorek i aktorów, w pełni oddających emocje swoich postaci. Scenariusz, choć porusza poważne tematy, czyni to w sposób lekki, zapewniając widzowi doskonałą zabawę. Choreografia oraz aranżacje muzyczne idealnie oddają ducha przedstawienia, wprowadzając do spektaklu odpowiednią dynamikę i kolor. Obsada, pełna pasji i zaangażowania, tworzy niezapomnianą atmosferę, przyciągając widza do świata bohaterów. Choć miałam okazję zobaczyć jedynie pierwszy akt, spektakl zrobił na mnie ogromne wrażenie. Uczta dla zmysłów, w której humor przeplata się z głębszymi emocjami, a postacie stają się wiarygodne i pełne życia. Z pewnością czekam na kolejne spotkanie z tym musicalem, który w pełni zasługuje na uwagę. „Kuguar” to spektakl, który zaskakuje, bawi i skłania do refleksji nad tym, co naprawdę jest ważne w życiu.
![Rojek na scenie Teatru Roma w Warszawie. "Sprzedawcy marzeń" to wejście w świat arcydobrych tekstów [RECENZJA] - WP Gwiazdy](https://i.wpimg.pl/1200x/filerepo.grupawp.pl/api/v1/display/embed/615b8c0c-9eba-4c0f-bf74-5b301ba84a68)
„Sprzedawcy Marzeń” – Teatr Muzyczny ROMA
Spektakl, który na długo pozostaje w pamięci, zarówno dzięki znakomitej obsadzie, jak i niezwykłemu podejściu do tematyki marzeń oraz relacji międzyludzkich. Anna Sroka-Hryń, reżyserka przedstawienia, po raz kolejny udowodniła, że potrafi stworzyć spektakl, który porusza, wzrusza i angażuje emocjonalnie. Współpraca z Mateuszem Dębskim, który stworzył unikalne aranżacje muzyczne, sprawiła, że piosenki w spektaklu brzmią świeżo, zachowując jednocześnie autentyczność oryginałów. Minimalistyczna scenografia pozwoliła aktorom na pełną swobodę w tworzeniu przestrzeni i nastroju, a kostiumy doskonale wpasowywały się w klimat przedstawienia, stanowiąc nieodłączny element opowiadanej historii. Choreografia w „Sprzedawcach” była niezwykle dynamiczna, pełna zaskakujących elementów, które dodawały spektaklowi niepowtarzalnego charakteru. Widzowie byli świadkami historii młodych ludzi, którzy odważnie dążyli do realizacji swoich marzeń, przeżywając swoje emocje na oczach publiczności. Znakomita gra aktorska sprawiała, że każda postać była wiarygodna i pełna życia. „Sprzedawcy Marzeń” to spektakl, który angażuje na wielu poziomach: od muzycznego, przez emocjonalny, aż po intelektualny. Spektakl zyskał ogromne uznanie i zasłużenie zdobył popularność wśród widzów. To była prawdziwa uczta artystyczna, która na długo pozostanie w mojej pamięci.
„Apetyt na czereśnie” – Teatr Muzyczny w Poznaniu
Komedia muzyczna, której teksty i piosenki są dziełem Agnieszki Osieckiej, a muzykę stworzył Maciej Małecki. Spektakl, rozgrywający się na dworcu kolejowym, opowiada historię dwojga ludzi, którzy po trudnych doświadczeniach życiowych przypadkowo spotykają się w poczekalni. Ich rozmowa zaczyna się od błahych tematów, ale szybko przeradza się w głębszą refleksję na temat relacji międzyludzkich, miłości, zdrady i zazdrości. Grzegorz Chrapkiewicz, reżyser, doskonale balansuje humor z dramatyzmem, dzięki czemu widzowie mogą śledzić rozwój postaci, które na nowo odkrywają siebie. Katarzyna Tapek, wcielająca się w rolę Kobiety, błyszczy na scenie pełną emocji i subtelności grą aktorską, natomiast Radosław Elis jako On wspaniale kontrastuje z jej postacią. Spektakl pełen jest muzycznych wstawek, które doskonale współgrają z fabułą, dzięki czemu całość staje się porywającym doświadczeniem artystycznym. Z pewnością jest to przedstawienie, które łączy inteligentny humor z poważnymi refleksjami na temat relacji damsko-męskich. Apetyt na czereśnie to komedia, która nie tylko bawi, ale także zmusza do myślenia. Wartością tego spektaklu jest także doskonała oprawa muzyczna, której nie można pominąć. Jego lekkość i głębokość sprawiają, że pozostaje w pamięci na długo.
„Piękna Lucynda” – Kujawsko-Pomorski Teatr Muzyczny w Toruniu
Sztuka napisana przez Mariana Hemara łączy elementy polskiej tradycji z klasyką literatury europejskiej. W tej komedii spotykamy postacie pełne kontrastów: milionera pragnącego młodszej kobiety, ciotkę znającą wszystkie tajemnice relacji damsko-męskich oraz dziewczynę stojącą na rozdrożu między miłością a stabilnością. Hemar, przekształcając molierowską intrygę, stworzył dzieło, które nie traci na aktualności nawet po 60 latach. Widzowie mogą z łatwością utożsamić się z bohaterami, a humor i lekkość dialogów sprawiają, że spektakl staje się zarówno rozrywką, jak i okazją do refleksji. Gra słów Hemara jest pełna finezji, a scenariusz obfituje w zwroty akcji, które trzymają w napięciu. To sztuka, która bawi, ale także zmusza do przemyśleń o własnych relacjach. Młodszy chłopak, który z miłości jest gotów do szaleństwa, przypomina o młodzieńczym idealizmie, a starsi bohaterowie pokazują, jak w różny sposób można postrzegać miłość. Widzowie nie tylko śmieją się z naiwności postaci, ale również współczują im, zastanawiając się nad ich wyborami. „Piękna Lucynda” to prawdziwa uczta dla miłośników klasyki, która, dzięki świetnej reżyserii i aktorstwu, pozostaje w pamięci na długo. To spektakl pełen emocji, który nie zapomina o przekazie, jednocześnie oferując doskonałą zabawę. Z pewnością warto poświęcić mu chwilę uwagi.
„We Will Rock You” – Teatr Muzyczny ROMA
Spektakl, który zyskuje na popularności dzięki doskonałemu połączeniu legendarnej muzyki Queen z futurystyczną fabułą. Akcja toczy się w odległej przyszłości, gdzie korporacja GlobalSoft zabrania wykonywania muzyki rockowej. Dwoje buntowników, Galileo i Scaramouche, wyruszają na misję przywrócenia muzyki. Główne role, pełne energii i pasji, odegrali niezwykle utalentowani wokaliści, oddając charakter piosenek Queen w niezrównany sposób. Widzowie mają okazję usłyszeć takie hity jak „I Want to Break Free” czy „We Are the Champions”, które stają się swoistą manifestacją wolności i buntu. Spektakl charakteryzuje się świetną choreografią, nowoczesną scenografią i kostiumami, które w pełni oddają klimat przyszłości. Zabawne wstawki i interakcje z publicznością sprawiają, że widzowie czują się częścią wydarzenia. Choć „We Will Rock You” zbliża się ku końcowi swojej obecności na afiszu, jego energia i wspaniałe wykonania będą długo wspomniane przez fanów rocka. Warto wybrać się na ten spektakl, zanim zniknie z repertuaru. To niezwykła uczta muzyczna, która łączy pokolenia i na długo pozostaje w pamięci.
„Wirujący Seks” – Teatr Rampa
Spektakl inspirowany kultowym filmem „Dirty Dancing” to prawdziwa uczta dla zmysłów. Przedstawienie zagościło na deskach Teatru Rampa, oferując widzom historię pełną pasji, tańca i muzyki. Mania i Henryk, główni bohaterowie, planują swoje wesele, a wyjątkowy taniec ma być kulminacyjnym punktem imprezy. W miarę jak pojawia się nowy instruktor tańca, Patryk, na jaw wychodzą emocjonalne dylematy i napięcia między bohaterami. Spektakl łączy humor, zmysłowość i wzruszenia, tworząc niezapomnianą atmosferę, która przenosi widza do świata bohaterów. Wspaniała obsada, kultowa muzyka i perfekcyjna choreografia sprawiają, że „Wirujący Seks” jest spektaklem, który na długo zostaje w pamięci. Jest to także opowieść o poszukiwaniach własnej drogi, przełamywaniu schematów i odwadze, by żyć zgodnie z marzeniami. Spektakl przyciąga różnorodnością emocji, które są głęboko osadzone w tańcu, miłości i pasji. Całość stanowi wyjątkową podróż przez wszystkie te elementy, którą warto przeżyć na żywo. Wrażenia estetyczne, jakie niesie za sobą ten tytuł, są niezapomniane, a każda scena wywołuje silne emocje, sprawiając, że spektakl staje się wyjątkowym doświadczeniem.
„Dracula” – Teatr Muzyczny w Łodzi
Spektakl „Dracula” w Teatrze Muzycznym w Łodzi zachwyca zarówno pod względem wizualnym, jak i muzycznym. Dynamicznie zmieniające się dekoracje sceniczne skutecznie przenoszą widza w mroczny świat opowieści, a efekty świetlne tworzą atmosferę pełną tajemnicy i niepokoju. Multimedialne projekcje dodają głębi przestrzeni scenicznej, co w połączeniu z różnorodną muzyką nadaje przedstawieniu nowoczesny charakter. Oprawa muzyczna, łącząca elementy operowe, symfoniczne i swingujące, idealnie współgra z klimatem spektaklu, a choreografia, pełna dynamicznego ruchu, doskonale podkreśla dramatyzm i emocje historii. Opowieść o miłości, cierpieniu i klątwie Draculi wciąga widza swoją intensywnością, poruszając głęboko na poziomie emocjonalnym. Wyraźnie zarysowany wątek główny oraz spójna i efektowna kompozycja muzyczna nadają całości harmonię i siłę wyrazu. Spektakl dostarcza wielu napięć i wzruszeń, a jego estetyczna siła pozostaje w pamięci na długo po zakończeniu przedstawienia. „Dracula” to produkcja, która fascynuje i nie pozwala pozostać obojętnym. Choć chwilami może wydawać się wymagająca, jej wyjątkowość — zarówno w warstwie realizacyjnej, jak i emocjonalnej — sprawia, że zdecydowanie warto zobaczyć ją na żywo, by w pełni poczuć jej magię.
“Waitress” – spektakl dyplomowy
Dyplomowa produkcja to wyjątkowe doświadczenie, które ukazuje talent młodych artystów. Historia Jenny, kelnerki uwięzionej w toksycznym małżeństwie, jest opowieścią pełną emocji, nadziei, walki o siebie i lepszą przyszłość. Choć spektakl miał charakter dyplomowy, młodzi wykonawcy doskonale oddali głębię emocji swoich postaci. To wzruszająca, a jednocześnie pełna siły opowieść, która przyciąga uwagę widza. Minimalistyczna scenografia, w połączeniu z poruszającą muzyką, świetnie buduje atmosferę tej produkcji. Piosenki, będące sercem spektaklu, zostały wykonane z ogromną pasją, wywołałując w widzu silne emocje. Mimo że artyści dopiero rozpoczynają swoją zawodową drogę, ich profesjonalizm i zaangażowanie są niezaprzeczalne, co sprawia, że całość staje się niezapomnianym doświadczeniem. Ta produkcja przypomniała mi emocje, których doświadczyłam kilka lat temu, oglądając ten tytuł w Teatrze Roma. „Waitress” to spektakl, który ukazuje ogromny potencjał młodych artystów i w pełni zasługuje na uwagę. Jest dowodem na to, jak pięknie młodzi wykonawcy potrafią oddać emocje i stworzyć dzieło, które głęboko porusza widza.
„Grease” – Teatr Proscenium
Żałuję, że dopiero teraz obejrzałam „Grease” – to spektakl, który na długo zapada w pamięć. Od pierwszych minut widać ogromną energię aktorów, którzy stworzyli niezapomnianą atmosferę. Ich zaangażowanie, taniec i śpiew wciągają od samego początku, a każda scena tętni życiem. Przepiękne kostiumy i barwna scenografia doskonale oddają klimat lat 50. i 60., przenosząc widza w zupełnie inny świat. Choreografia to prawdziwa perełka – każdy ruch jest dopracowany, a układy taneczne wykonywane z niezwykłą precyzją. Muzyka na żywo nadaje spektaklowi wyjątkowego charakteru, a znane przeboje, takie jak „Summer Nights” i „You’re The One That I Want”, poruszają serca. Widać, że zespół aktorski naprawdę czerpie radość z tego, co robi, a ich pasja jest wręcz zaraźliwa. „Grease” to pełne radości, humoru i wzruszeń widowisko, które koniecznie trzeba zobaczyć. Zdecydowanie polecam każdemu, kto jeszcze nie miał okazji – to prawdziwa uczta dla zmysłów!
Koncert Dawida Podsiadły, bo jestem jego fanką!
To był mój drugi koncert Dawida Podsiadły i absolutnie wyjątkowe przeżycie. Już na początku przeniosłam się w czasie, oglądając wspomnienia z jego początków kariery. Utwory takie jak „To co masz Ty!” i „Trofea” porwały publiczność, ale największe wrażenie zrobił na mnie „POST” z niesamowitymi efektami wizualnymi. Dawid łączy świetną muzykę z zapierającymi dech w piersiach wizualizacjami, a setlista była doskonale dobrana. Chwile refleksji przy utworach „Millennium” i „Nie kłami” oraz momenty energii, jak przy „Elektrycznym” i „Watasze”, stworzyły niezwykłą atmosferę. Goście specjalni – Ralph Kaminski i Artur Rojek – dodali wieczorowi magii. Gdy publiczność śpiewała „Nawet kiedy będę sam, nie zmienię się”, poczułam siłę jedności. Dawid potrafi nawiązać więź z fanami dzięki humorowi i ciepłym interakcjom. Zakończenie „Matyldą” wprowadziło spokój, idealnie kończąc koncert. Ten wieczór to było coś więcej niż muzyczne wydarzenie – to niezapomniane emocje, które sprawiają, że chcę wrócić na kolejny koncert.
Podsumowując ten rok, z ogromną radością i wdzięcznością mogę stwierdzić, że był to czas pełen inspirujących spotkań, intensywnych emocji i teatralnych odkryć. Każda prezentowana sztuka, każdy dzień wspólnie spędzony na próbach, każda chwila za kulisami i na scenie była dla mnie niepowtarzalną lekcją. Teatr wciąż pozostaje przestrzenią, która potrafi zaskakiwać, wzruszać i zmieniać. Jestem wdzięczna za każdą chwilę, którą mogłam przeżyć w tej artystycznej rzeczywistości. Z radością patrzę na to, co przyniesie kolejny rok – jestem pewna, że czekają na mnie kolejne niezapomniane przygody i wyzwania w tym niezwykłym świecie.
WYRÓŻNIENIA AKTORSKIE
Rok 2024 przyniósł mi mnóstwo niezapomnianych wrażeń teatralnych, wypełnionych emocjami, energią i prawdziwą pasją. Był to czas, kiedy na scenie miałam okazję oglądać wyjątkowych artystów, których role nie tylko mnie poruszyły, ale także zainspirowały. Każdy spektakl, w którym uczestniczyłam, stanowił podróż do świata pełnego wyobraźni i sztuki, a to właśnie dzięki aktorkom i aktorom mogłam przeżywać te chwile z taką intensywnością. Dziś chciałabym wyróżnić tych, którzy wywarli na mnie największe wrażenie. Są to moje subiektywne wybory, wynikające z zachwytu nad ich talentem, autentycznością i niezwykłą umiejętnością przekazywania emocji. Ich kreacje na długo zapadły mi w pamięć, czyniąc ten rok wyjątkowym w moich teatralnych doświadczeniach.
Oliwia Drożdżyk jako Lucy w „Draculi” wyróżnia się na scenie swoją naturalną pewnością siebie i energią. Lucy to kobieta, która pragnie wyzwolić się od społecznych ograniczeń i żyć pełnią życia, co aktorka doskonale przekazuje swoją grą. Oliwia z wielką precyzją ukazuje wewnętrzne zmagania bohaterki, której emocje są autentyczne i wyraziste. W jej interpretacji bohaterka jest dynamiczna, wciągająca, a każda scena staje się mocnym punktem spektaklu. Aktorka w tej roli nie boi się oddać pełni emocji, co sprawia, że jej postać zyskuje prawdziwą siłę wyrazu. Dzięki swojemu talentowi i charyzmie, w pełni angażuje publiczność w świat Lucy.
Karolina Gwóźdź jako Mania w spektaklu “Wirujący Seks” imponuje niezwykłą umiejętnością przejścia od postaci zawsze gotowej do pomocy, trochę pedantycznej, pełnej ciepła, do silnej i zdeterminowanej bohaterki. Z każdą sceną widzowie mogą dostrzegać, jak jej postać zmienia się, ukazując zarówno słabości, jak i niezłomność. Karolina z mistrzowską precyzją przełamuje stereotypy, pokazując rozwój, jaki przechodzi Mania. Potrafi zbudować autentyczną relację z innymi postaciami, a jej emocjonalne włączenie się w rolę sprawia, że każdy jej gest i słowo są pełne znaczenia. Karolina doskonale balansuje między wrażliwością a siłą charakteru, a jej występ pozostaje w pamięci widza. Każda scena, w której bierze udział, ukazuje niesamowity rozwój postaci, który przyciąga uwagę.
Paulina Mogielska w roli Jenny Hunterson zaskakuje niezwykłą wrażliwością i umiejętnością budowania postaci, która jest pełna autentyczności. Jej głos to prawdziwa uczta dla uszu – ma w sobie magię, która potrafi poruszyć teatralną duszę. Paulina z sukcesem tworzy postać, która nie boi się okazywać swoich emocji, zarówno radości, jak i smutku. Z każdą sceną rola staje się coraz bardziej złożona, a jej sposób wyrażania uczuć jest pełen subtelności. Moja absolutnie ulubiona Jenna w jej wykonaniu staje się postacią, z którą widzowie łatwo się zżywają. Paulina ma wypracowany kunszt wokalny i doskonałą pracę aktorską, przy pomocy których oddaje wszystkie niuanse postaci.
Weronika Stawska w roli Scaramouche to prawdziwy wulkan energii, który nie pozwala oderwać wzroku od ‘Scary’. Postać buntowniczki z charyzmą zbudowana została w sposób przyciągający uwagę od pierwszego momentu. Stawska z łatwością łączy umiejętności wokalne z niezwykłą obecnością sceniczną, co sprawia, że każda jej scena jest elektryzująca. Jej gra aktorska jest pełna pasji, a jej wykonanie utworów rockowych to prawdziwa eksplozja! W tej roli Weronika nie boi się pokazać swojej siły, ale także momentów wrażliwości, co nadaje postaci wielowymiarowości. Sceny z jej udziałem zawierają pokłady energii i zadziorności.
Natalia Krakowiak i Ula Milewska jako Oz, choć w spektaklu pojawia się tylko jedna aktorka, każda z nich wnosi do tej postaci coś wyjątkowego, tworząc niezapomnianą harmonię. Dziewczyny są bardzo podobne, więc nie ma zupełnie znaczenia, którą z nich oglądamy, ponieważ obie są fenomenalne. Wykonanie utworu „No One But You” to moment pełen emocji, który porusza serca widzów. Mimo różnych podejść do roli obie aktorki potrafią uchwycić esencję postaci, nadając jej wrażliwość i siłę. Wspólna energia, którą przekazują, tworzy atmosferę, która zostaje w pamięci na długo. Ich głosy doskonale współgrają, a ich obecność na scenie sprawia, że Oz staje się pełna emocji i autentyczności.
Janusz Kruciński w roli Draculi, buduje postać pełną mrocznego uroku i skomplikowanych emocji. Jego Hrabia jest subtelny, nieprzerysowany, przez co staje się wiarygodny i pełen tajemniczości. Kruciński znakomicie oddaje zarówno grozę, jak i ludzki wymiar postaci, tworząc bohatera, którego motywy są wielowątkowe i intrygujące. Jego głos i sposób bycia w każdej scenie mają ogromną siłę oddziaływania na widza. Duet z Lucy to prawdziwa perełka spektaklu, pełna napięcia i emocjonalnej intensywności. Gra Janusza Krucińskiego to mistrzostwo w oddawaniu zarówno ciemnych, jak i bardziej złożonych aspektów postaci.
Filip Bieliński w roli Jonathana Harkera z musicalu „Dracula” doskonale przedstawia postać pełną naiwności, której świat zostaje wywrócony do góry nogami. Filip z gracją ukazuje przemianę bohatera, który przechodzi od zagubionego młodzieńca do mężczyzny, który musi stawić czoła mrocznym siłom. Jego gra jest pełna subtelności, ale również siły, której potrzebuje postać Jonathana. Bieliński doskonale wyczuwa momenty, w których postać musi sięgnąć po odwagę, by stawić czoła strachowi. Jego głos pełen jest emocji, które dodają każdemu wystąpieniu dodatkowego wymiaru. Dzięki swojej grze Filip Bieliński sprawia, że Jonathan staje się postacią, której losy śledzi się z zapartym tchem.
Maciej Pawlak to artysta, który łączy w sobie wyjątkowy talent wokalny, taneczny i aktorski. Podam przykład – jako Patryk z “Wirującego Seksu” potrafi w pełni oddać charakter postaci, która z każdą sceną staje się coraz bardziej złożona. Jego występ jest pełen energii, pasji i dynamiki, co sprawia, że każda scena z jego udziałem jest niezapomniana. Pawlak doskonale łączy różne umiejętności, by stworzyć postać, która nie tylko przyciąga uwagę, ale także porusza emocjonalnie. Jego głos i ruchy na scenie są pełne ekspresji, przez co każdy moment z jego udziałem jest pełen życia. Artysta potrafi zbudować atmosferę, która angażuje widza, sprawiając, że jego występ zapada w pamięć na długo.
Dominik Mironiuk w roli Henryka ze spektaklu „Wirujący Seks” zdobywa serca widzów. Czym? autentycznością i ciepłem. Z dużym zaangażowaniem oddaje emocje swojej postaci, tworząc bohatera, który jest zarówno profesjonalistą, jak i człowiekiem z krwi i kości. Relacja Henia z Manią jest pełna miłości i oddania, co sprawia, że jest to jeden z najpiękniejszych momentów spektaklu. Głos Mironiuka doskonale oddaje wszystkie niuanse postaci, podkreślając każdą emocję i wprowadzając widza w świat Henryka. Jego gra jest pełna subtelności, ale także siły, dzięki czemu postać staje się wiarygodna i niezapomniana. Mironiuk to aktor, który z powodzeniem łączy profesjonalizm z autentycznością.
Jakub Cendrowski w roli Danny’ego Zuko to artysta, który z łatwością łączy pewność siebie i młodzieńczą energię, tworząc postać pełną charyzmy. Jego kunszt aktorski to prawdziwa przyjemność dla oka i ucha – głos Cendrowskiego jest pełen mocy i emocji, co sprawia, że każda jego piosenka nabiera głębszego wymiaru. Jako Zuko, aktor świetnie balansuje między szpanerską postawą a ukrytą wrażliwością, co nadaje postaci wielowymiarowości. Jego obecność na scenie wciąga widza, a energia, którą emanuje, sprawia, że nie sposób oderwać wzroku. Cendrowski jest artystą, który doskonale łączy muzykalność z aktorską grą, tworząc postać, która staje się niezapomniana.
Moje subiektywne wyróżnienia aktorek i aktorów są nie tylko wyrazem uznania, ale także formą podziękowania za wszystkie emocje, które dzięki nim mogłam przeżyć. Każda z wyróżnionych osób wnosi coś niepowtarzalnego do świata teatru w 2024 roku, przekształcając swoje role w prawdziwe dzieła sztuki. To właśnie ich pasja, talent i zaangażowanie sprawiają, że spektakle stają się dla mnie niezapomnianymi wydarzeniami, pełnymi głębi i autentyczności. Dzięki ich pracy i oddaniu mogłam spojrzeć na teatr z nowej perspektywy, doświadczając sztuki na najwyższym poziomie. Mam nadzieję, że ich twórczość nadal będzie się rozwijać i inspirować kolejne pokolenia widzów, ponieważ ich obecność na scenie to prawdziwy skarb. Te wyróżnienia są moim sposobem wyrażenia wdzięczności za wszystkie niezapomniane chwile, które dzięki nim przeżyłam.
teatralna 