„A miało być tak pięknie..” podsumowanie 2020 roku

Jaki był ten 2020?
Kończący się rok z pewnością zapamiętamy jako specyficzny, wyjątkowy i inny, jednak kilka pierwszych miesięcy było naprawdę wspaniałych.
Powspominajmy więc, ja zacznę i opowiem, jak to wyglądało z mojej strony.

Styczeń
Nowy rok rozpoczął się instagramową podróżą do Wietnamu – przewodnikami były Laura Solongo i Julia Gawryluk oraz zespół taneczny i zespół aktorski Teatru Muzycznego w Łodzi. To były niesamowite chwile. Cała relacja znajduje się tutaj.

Kilka dni później, rozpoczęłam maraton teatralny i spełniłam kilka skrytych marzeń. 

16.01.2020
Starożytny Egipt – „Aida” w Teatrze Muzycznym ROMA. 
Na początku nie za bardzo podobała mi się cała fabuła spektaklu, napisałam wtedy o zbyt skromnej scenografii i braku efektu “wow”. Patrząc na to z perspektywy czasu widzę, że byłam w błędzie. Więcej na ten temat znajdziecie tutaj.

Nie chciałabym, aby moje wrażenia zostały odebrane negatywnie, dlatego oprócz tych kilku minusów, wspomnę o plusach, takich jak: choreografia, gra aktorska i wokal, które były na najwyższym poziomie. 

17.01.2020
Teatr Syrena i nagrywanie odcinka o teatrach w Polsce.
To było spełnienie moich marzeń, aby wejść do teatru od kulis, zobaczyć proces przygotowania do spektaklu z dwóch stron – przygotowania aktorów i przygotowania technicznego. Był to również czas, aby porozmawiać z aktorami i zapytać o kilka rzeczy.
W dniu nagrywania materiału, grano dwa spektakle „Rock of Ages”, a jak możecie się domyślać – bardzo lubię ten tytuł, więc moja radość była jeszcze większa.
Podczas kręcenia towarzyszyła mi Magda Olędzka, dziękuję za pomoc!

18.01.2020
Teatr Syrena – spektakl „Rock of Ages”. 
Tego dnia czekała na obserwujących instagram @teatralna.blog, niezapowiedziana, wieczorna wycieczka do Los Angeles. Filip Cembala zabrał ich w podróż do roku 1987, a dokładniej do Bourbon Room, kiedyś najsłynniejszej rockowej dziupli przy Sunset Strip, która dzisiaj stała się upadającym klubem.
W tym samym czasie ja oglądałam ten spektakl płacząc ze śmiechu i z trudem łapiąc oddech.
Przed spektaklem spełniłam swoje dwa kolejne marzenia i porozmawiałam z Marcinem Wortmannem oraz Maciejem Dybowskim – obie rozmowy już na blogu. 🙂 

20.01.2020
Kolejny dzień z Teatrem Syrena – tym razem obejrzałam inscenizację na podstawie książki pt. „Dzieci z Bullerbyn” napisanej przez Astrid Lindgren. 
Po spektaklu odbyłam najbardziej wyczekiwaną i wymarzoną rozmowę z Marcinem Francem.

Luty
W tym specyficznym miesiącu  wykorzystałam wszelkie teatralne sposobności. 
01.02.2020 – dwa spektakle jednego dnia, intensywnie, ale podobało mi się. Rano przedstawienie pt., „Księga Dżungli” w Teatrze Muzycznym ROMA – okazja specjalna, bo tego dnia miał miejsce 200. spektakl. 
Nadszedł wieczór i po raz pierwszy odwiedziłam Teatr Dramatyczny w Warszawie. Powodem wizyty był spektakl „Człowiek z La Manchy”, którego premiera odbyła się dzień wcześniej. 

14.02.2020
„Walentynki” w Teatrze Muzycznym w Gdyni. Katarzyna Kurdej – aktorka tego teatru, prowadząca Antraktu – teatralnika Teatru Muzycznego w Gdyni, zabrała nas za kulisy spektaklu „Gorączka sobotniej nocy”. Niezwykle bajeczny, taneczny i kolorowy musical! 
Relacja dostępna tutaj. 

21.02.2020
„Les Miserables” w Teatrze Muzycznym w Łodzi. 
Jestem ogromną wielbicielką tego spektaklu, mogłabym oglądać go cały czas, bo zachwyca fabułą i muzyką.
Podziękowania za przepiękne głosy i za rozłożenie widza na emocjonalne łopatki należą się Marcinowi Wortmannowi, Ewie Spanowskiej i Januszowi Krucińskiemu.

Marzec 
06.03.2020 
Najnowszy tytuł Teatru Syrena – „Kapitan Żbik i żółty saturator” w reżyserii Wojciecha Kościelniaka. Podróż do czasów PRL-u – czasów, o których słyszałam z opowieści i uczyłam się w szkole. 
Na scenie opowiadanych jest kilka historii, które zostały napisane w dość nietypowy sposób – na kartach komiksu. Scenografia przedstawia okienka komiksu, a zamiast kurtyny można zobaczyć przedartą w jednym miejscu kartkę. 
Mam jeszcze jedno wspomnienie związane z tym tytułem – postać Danuty i Marzenki. Ogromne brawa i owacje na stojąco dla Eweliny Adamskiej-Porczyk (Danuta) i Anny Terpiłowskiej (Marzenka). 
Wychodząc tego wieczoru  z teatru nie spodziewałam się, że wrócę tam dopiero w lipcu.

11.03.2020 
Lockdown…. 
Załamałam się, wszyst­kie plany na nic. Czekało nas zamknięcie w domu. 

27.03.2020
Dzień Teatru w tym roku był bar­dzo smutny, jednak ja postanowiłam działać. 

Kwiecień – sierpień
Lockdown trwał, postanowiłam zacząć działać. Instagram ma taką opcję, dzięki której, można łączyć się na żywo z drugą osobą. Skorzystałam z niej i porozmawiałam z aktorami, których darzę szacunkiem, a byli to: Barbara Garstka, Basia Gąsienica-Giewont, Karol Osentowski, Marta Burdynowicz, Agnieszka Tylutki i Karol Drozd, Marcin Sosiński, Anna Terpiłowska, Marcin Franc i Wiktor Korzeniowski. 

Lipiec stanowił wyjątek
01.07.2020
Nadszedł ten długo wyczekiwany dzień, wróciłam na widownię teatru! Na dużej scenie Teatru Muzycznego ROMA po raz pierwszy obejrzałam musical „Once”. 
Ciekawostka – w tym secie miał miejsce debiut Pawła Mielewczyka w roli Faceta. 

12.07.2020
„next to normal” w Teatrze Syrena – najbardziej wzruszający i emocjonalny tytuł, który widziałam. Lipcowy spektakl był wyjątkowy, bardziej się wzruszyłam, a emocje płynące ze sceny były mocniejsze. 

15.07.2020
Na mapie miejsc teatralnych i kulturalnych pojawiło się nowe, piękne miejsce.  Tam gdzie kiedyś znajdowało się dawne Kino Relax, przy ul. Złotej powstała Scena Relax.  Odwiedziłam je tylko raz – w dniu konferencji prasowej. Mam nadzieję, że po otworzeniu teatrów będę częstym gościem w Relaxie. 🙂

Wrzesień
17.09.2020
Wydawało się, że już będzie w miarę normalnie i 50% widzów będzie mogło bez przeszkód przychodzić do teatru. 
Inauguracją mojego sezonu teatralnego była koncertowa wersja musicalu „Piloci”, moje wrażenia możecie przeczytać tutaj.

25.01.2020
Aida – na temat tego spektaklu pisałam w podsumowaniu stycznia.

Październik 
13.10.2020
„Stowarzyszenie Umarłych Poetów.” 
Moja pierwsza wizyta w Och-Teatrze, bardzo miło ją wspominam.
Sam spektakl niesamowity, na scenie m.in. Pan Wojciech Malajkat oraz Maciej Musiałowski.  

Grudzień
„Morderca jest wśród nas”.
To było coś innego, coś, czego jeszcze w trakcie poznawania teatralnego świata nie widziałam. Drugi raz miałam okazję oglądać spektakl w reżyserii Joanny Drozdy. Humor reżyserki jest dość specyficzny, ale to tylko dodaje smaczku i sprawia, że „Mordercę” oglądałam z dużym zainteresowaniem. Warto dodać, że w normalnych warunkach ten tytuł jest wystawiany cyklicznie w Teatrze Syrena. W związku z pandemią zdecydowano się wejść z nim do internetu.

Na koniec życzę Nam wszystkim, aby 2021 był lepszy i byśmy jak najszybciej spotkali się w teatrze!